Tarih Podcast'leri

John Ross

John Ross


We are searching data for your request:

Forums and discussions:
Manuals and reference books:
Data from registers:
Wait the end of the search in all databases.
Upon completion, a link will appear to access the found materials.

Guwisguwi (John Ross) 3 Ekim 1790'da Alabama, Turkeytown'da doğdu. Babası Daniel Ross, bir İskoç göçmeniydi. Annesi çeyrek Cherokee idi. Bu nedenle, yalnızca sekizde bir Kızılderili idi. Ancak kendini her zaman Cherokee kabilesi ile özdeşleştirdi ve eğitimini Kingston, Tennessee'deki bir okulda tamamladıktan sonra Arkansas Cherokees ile yaşamaya başladı.

Creek Savaşı (1813-1814) sırasında Binbaşı Ridge, Cherokee gönüllülerinden oluşan bir ordu kurdu ve Andrew Jackson'ın altında savaştı. John Ross gönüllülere katıldı ve emir subayı olarak görev yaptı ve 1814'te Horseshoe Bend Savaşı'nda yer aldı.

1817'de Ross, Cherokee Konseyi'nin bir üyesi olarak seçildi. Bu yazıda, Cherokeeleri Mississippi Nehri'nin batısına çıkarma planının açık sözlü bir muhalifiydi. 1819'da ulusal komite başkanı oldu (1819-26). Bu yazıda Cherokeeleri okula gitmeye ikna etmede önemli bir rol oynadı. Ross ayrıca Sequoyah tarafından geliştirilen Cherokee dilinin grafik bir temsili olan Talking Leaves'in tanıtımını da destekledi.

Cherokeelerin Virginia, Tennessee, Georgia ve Alabama'da önemli toprakları vardı. Ross, topraklarını korumak için kabilenin Cherokee ulusunun kendi toprakları üzerinde tam yargı yetkisine sahip olduğunu ilan eden yazılı bir anayasaya ihtiyacı olduğunu savundu. 1827'de Ross, Cherokee kabilesi için yazılı bir anayasa hazırladı. Bu, Amerika Birleşik Devletleri Anayasası'na dayanıyordu. Ayrıca Samuel Worcester ve Elias Boudinot'u kitabı yayınlamaya başlamaya teşvik etti. cherokee anka kuşu.

1828'de Ross, Cherokee Nation'ın baş şefi seçildi. İki yıl sonra Andrew Jackson, Kongre'yi 1830 Kızılderilileri Kaldırma Yasasını geçirmeye teşvik etti. Mevzuatın beyaz işgalciler için toprak sağlayacağını, yabancı işgalcilere karşı güvenliği artıracağını ve Yerli Amerikalıların medeniyetini teşvik edeceğini savundu. Bir konuşmasında, önlemin "Kızılderilileri beyaz yerleşim birimleriyle doğrudan temastan ayıracağını, mutluluğu kendi yollarında ve kendi kaba kurumları altında sürdürmelerini sağlayacağını; sayılarını azaltan çürümenin ilerlemesini geciktireceğini" savundu. ve belki de onları yavaş yavaş, hükümetin koruması altında ve iyi öğütlerin etkisiyle, vahşi alışkanlıklarından vazgeçirerek, ilginç, medeni ve hıristiyan bir topluluk haline getirir."

Andrew Jackson, 1832'de ezici bir çoğunlukla yeniden seçildi. Şimdi, Yerli Amerikalıları iyi tarım alanlarından uzaklaştırma politikasını izliyordu. Hatta Yüksek Mahkemenin Gürcistan'ın Cherokee topraklarını ilhak etme planını geçersiz kılma kararını kabul etmeyi bile reddetti.

Samuel Worcester bu karara karşı protestolar düzenledi. Worcester şimdi tutuklandı ve bir beyazın Yerli Amerikalılar arasında yaşamasını yasaklayan Georgia yasasını ihlal ettiği için dört yıl hapis cezasına çarptırıldı. John Ross davayı Yüksek Mahkemeye götürdü ve sonunda yasayı anayasaya aykırı buldu ve Worcester serbest bırakıldı.

Cherokee kabilesinin Elias Boudinot ve Major Ridge gibi bazı üyeleri, 1830 Kızılderililerinin Uzaklaştırılması Yasasını desteklediler ve 1832'de Boudinot, çıkarmanın "ulusun yararına en yakın gelecek yol" olduğunu savundu. 1835'te Binbaşı Ridge, Elias Boudinot ve Cherokee kabilesinin diğer 18 üyesi Yeni Echota Antlaşması'nı imzaladı. Bu anlaşma, geleneksel topraklarının tüm haklarını ABD'ye devretti. Karşılığında kabileye Kızılderili Bölgesi'nde toprak verildi.

John Ross da dahil olmak üzere Cherokeelerin çoğunluğu bu anlaşmaya karşı çıksa da, General Winfield Scott ve askerleri tarafından yolculuğu yapmak zorunda kaldılar. Ekim 1838'de yaklaşık 15.000 Cherokee, daha sonra Gözyaşı Yolu olarak bilinecek olan şeye başladı. Cherokee'lerin çoğu 800 millik yolculuğu yürüyerek yaptı. Onları yeni topraklarına yönlendiren Federal ajanların yaptığı ciddi hatalar sonucunda açlıktan ve soğuktan muzdarip olmuşlar ve yolculukta tahminen 4.000 kişi hayatını kaybetmiştir. Buna John Ross'un karısı Quatie de dahildi.

John Ross, Oklahoma'daki Cherokee kabilesinin lideri olarak kaldı ve Amerikan İç Savaşı sırasında halkının tarafsız kalmasını istedi. Ancak, bazı kabile üyeleri aynı fikirde değildi ve Konfederasyon Ordusu ile savaştı.

Şef John Ross, 1 Ağustos 1866'da Washington'da yeni bir anlaşma müzakere ederken öldü.


John Ross - Tarih

1828'de Başkan Andrew Jackson'ın seçilmesiyle, doğu kıyısında kalan tek büyük Kızılderili kabilesi yoğunluğu Güney'de bulunuyordu. Cherokee, çevredeki ve işgal altındaki beyaz toplumun yerleşik yaşam biçimini benimsemişti. Sonuç olarak, Creek, Seminole, Chickasaw ve Choctaw ile birlikte “Beş Uygar Kabileden biri olarak biliniyorlardı. Bununla birlikte, “Medeniyet” yeterli değildi ve Jackson yönetimi bunların çoğunu zorladı. bu kabileler, 1830'ların ilk yarısında batıya gittiler ve güney bölgesini beyazların kullanımına açtılar. Şef John Ross, 1836'da "Senato ve Temsilciler Meclisi"ne gönderilen bu mektupta Gürcistan'daki Cherokee'nin başlıca şefiydi, Ross, Cherokee'yi Gürcistan'dan çıkmaya zorlayan Yeni Echota Antlaşması'nı hileli olarak protesto etti. 1838'de federal birlikler, Cherokee'lerin sonuncusunu zorla evlerinden çıkardılar, Kızılderili Bölgesi'ne (Oklahoma) yaptıkları gezi 'Gözyaşı Yolu' olarak bilinir.

[Red Clay Council Ground, Cherokee Nation, 28 Eylül 1836]

Geçmiş yıllardan beri, ayrıntılı olarak anlatılması gereksiz görülen, ancak delegasyonumuzun kanıtlarını sunmaya hazır olacağı bir dizi sıkıntının bizi rahatsız ettiği iyi bilinmektedir. Sıkıntılarımızı sona erdirmek amacıyla, 23 Ekim 1835'te, Milletin Genel Konseyi tarafından, nihai karar için Birleşik Devletler Hükümeti ile anlaşmalara girmek üzere tam yetkilerle donatılmış bir heyet görevlendirildi. mevcut tüm zorluklarımızın ayarlanması. Amerika Birleşik Devletleri komiseriyle, o sırada ulusta bir anlaşma yapmayı başaramayan delegasyon, bu durumda onların talimatlarına uygun bir şekilde, Birleşik Devletler yetkilileriyle bir anlaşma müzakere etmek amacıyla Washington City'ye gitti.

Heyetin ayrılmasından sonra, Rahip John F. Schermerhorn ve bazı Cherokee'ler tarafından 29 Aralık'ta Georgia Eyaleti'ndeki New Echota'da bir "antlaşma" olduğu iddia edilen bir sözleşme imzalandı. , 1835, General William Carroll ve John F. Schermerhorn, Amerika Birleşik Devletleri komisyon üyeleri ve Kızılderililerin Cherokee kabilelerinin şefleri, muhtarları ve halkı tarafından.' Milletin genel konseyi üyesi, bu sözde anlaşma ile Washington City'ye gitti ve yanlış ve hileli beyanlarla Hükümet lehine Cherokee halkının yasal ve akredite Delegasyonu'nu aldı ve önemli değişiklikler yaptıktan sonra bu araç için elde etti. hükümlerinde, Birleşik Devletler Hükümetinin tanınması. Ve şimdi bize, Senato tarafından onaylanan ve Başkan [Andrew Jackson] tarafından onaylanan ve ABD'nin hoşnutsuzluğunun yaptırımı ve özet tehdidi altında talep edilen gereksinimlerine uymamız gereken bir anlaşma olarak sunuluyor. reddetme durumunda zorlama. Bize, meşru otoritelerimiz, Amerika Birleşik Devletleri Hükümeti ile ulusumuz arasındaki bilinen ve olağan iletişim aracı aracılığıyla değil, sivil ve askeri güçlerin bir karmaşıklığı aracılığıyla geliyor.

Bu belgenin hükümleriyle, bireylerin vazgeçilmez mülkiyeti olan özel mülklerimizden mahrum bırakıldık. Yasal meşru müdafaa için her türlü özgürlük ve uygunluk özelliğinden mahrum bırakıldık. Malımız gözümüzün önünde yağmalanabilir, canlarımıza bile şiddet uygulanabilir, şikayetlerimizi dikkate alan yoktur. Vatandaşlıktan çıkarıldık, haklarımızdan mahrum bırakıldık. İnsanlık ailesine üye olmaktan mahrumuz! Ne toprağımız, ne evimiz, ne de bizim diyebileceğimiz dinlenme yerimiz var. Ve bu, antlaşmanın saygıdeğer, kutsal sıfatını üstlenen bir sözleşmenin hükümleriyle gerçekleştirilir.

Bunaldık! Birleşik Devletler Hükümetine empoze edecek kadar büyük bir maharetle oyunlarını yöneten ilkesiz insanların cüretkar uygulamaları tarafından yerleştirildiğimiz durumu düşündüğümüzde, kalplerimiz hastalanıyor, sözlerimiz felç oluyor, ciddi, ciddi ve tekrarlanan protestolarımız karşısında.

Söz konusu araç, Milletimizin eylemi değildir, sözleşmelerine taraf değiliz, halkımızın onayını almamıştır. Bunu yapanlar, Devletimizin dizginlerini üstlenme ve pazarlık ve satış yapma yetkisine sahip oldukları veya elde edebilecekleri Şefler, Başkanlar veya başka herhangi bir unvan adı altında, Milletimizde hiçbir görev veya atama yapmazlar. haklarımız, mallarımız ve ortak ülkemiz. Ve bizler, bu belgenin hükümlerinin bizim rızamız dışında, bir adaletsizlik ve baskı eylemi olarak uygulanmasını düşünmeden edemeyeceğimizi, buna ikna olduğumuza göre, hiçbir zaman bilerek tasvip edilemeyeceğimizi beyan etmek zorunda kalıyoruz. Birleşik Devletler hükümeti ve halkı, hükümetin başında duran bu onurlu ve yüksek fikirli bireylerin tasarımının, birkaç yetkisiz kişinin eylemleriyle bütün bir Milleti bağlaması olduğuna inanamayız. Bu nedenle biz, sonuçtan etkilenecek taraflar olarak, bir sözleşme hükümlerinin teşekkülünde, bize uygulanmasına karşı, şerefli organlarınızın adaletine, yüceliğine, şefkatine güvenle başvuruyoruz. hangi bir ajansımız yoktu.

Gerçekte, bizim davamız sizin davanızdır, özgürlüğün ve adaletin davasıdır, sizin [George] Washington'unuzu ve sizin [Thomas] Jefferson'ınızı büyüklerimiz saymakla övündüğümüz için sizden öğrendiğimiz kendi ilkelerinize dayanmaktadır. öğretmenlerimizin bize yazdıklarını saygıyla okuduk, ilkelerini başarı ile uyguladık. Ve sonuç ortada. Ormanın vahşiliği, yerini çeşitli evcil hayvanlarla dolu konforlu konutlara ve ekili alanlara bırakmıştır. Zihinsel kültür, çalışkan alışkanlıklar ve ev içi zevkler, vahşi devletin kabalığının yerini aldı.

Senin dinini de öğrendik. Kutsal kitaplarınızı okuduk. Yüzlerce insanımız onların öğretilerini benimsedi, öğrettikleri erdemleri uyguladı, uyandırdıkları umutları beslediler ve sağladıkları tesellilerle sevindiler. Toplumumuz tarafından empoze edilen kurumlarınızın ruhuna ve dininize, temel olarak, en keskin acılarının yaraları altında halkımızın davranışını karakterize eden sabırlı tahammül atfedilmelidir. Elbette ki halimizden habersiz değiliz, acılarımıza duyarsız değiliz. Onları hissediyoruz! onların baskısı altında inliyoruz! Ve beklenti göğüslerimizi henüz gelmemiş üzüntülerle dolduruyor. Gerçekten biz, mazlum bir topluluğuz! Moralimiz tutuldu! Umutsuzluk neredeyse enerjimizi ele geçirdi! Ama biz Hristiyan bir ülkenin temsilcileriyle, adaletin dostlarıyla, mazlumların hamileriyle konuşuyoruz. Ve biz düşünceyi şımartırken umutlarımız canlanıyor ve beklentilerimiz parlıyor. Senin cümlenle, kaderimiz askıya alındı ​​refah ya da ıssızlık senin sözüne bağlı. Size, bu nedenle, bakıyoruz! Ağustos meclisinizden önce, kendimizi küçümseme ve yalvarma tavrıyla sunuyoruz. Nezaketinize, insanlığınıza, şefkatinize, yardımseverliğinize umutlarımızı bağladık. Tekrarlanan dualarımızı size iletiyoruz. İnsanlarımızı boşverin! Refahımızın enkazını bağışlayın! Terkedilmiş evlerimiz, ıssızlığımızın anıtları olmasın! Ama sabrediyoruz! Karılarımıza, çocuklarımıza ve saygıdeğer babalarımıza baktığımızda yüreğimizi burkan ıstırapları bastırıyoruz! Bu yıkıcı sözleşmenin uygulanmasında mutlaka yer alması gereken ıstırap ve sıkıntı, sefalet, yıkım ve ölüm önsezilerini dizginliyoruz.

Sonuç olarak, sevgili ve güvenilir kardeşlerimiz ve hemşehrilerimiz, John Ross, Chief Chief, Richard Taylor, Samuel Gunter, John Benge, George Sanders, Walter S. Adair, Stephen Foreman'a olan güveninize ve lütfunuza havale ediyoruz. ve Aquohee'den Kalsateehee, Amerika Birleşik Devletleri ile olan, yıkımımızın önlenebileceği, halkımızın ilerlemesinin önündeki engellerin kaldırılabileceği ve varlığımızın canlı olarak devam ettirilebileceği anlaşma düzenlemeleri yoluyla mevcut tüm zorluklarımızı ayarlamak için tam yetkilerle donanmıştır. Anıt, gelecek nesillere Birleşik Devletler'in onurunu, yüceliğini ve cömertliğini tanıklık etmek için. Ve anmacılarınız, görevleri gereği, her zaman dua edeceklerdir. Ross, George Lowrey, Edward Gunter, Lewis Ross, Ulusal Komite ve Ulusal Konsey'in otuz bir üyesi ve 2.174 diğer kişi tarafından imzalanmıştır.

Kaynak: John Ross, The Papers of Chief John Ross, cilt 1, 1807�, Norman OK Gary E. Moulton, ed. Oklahoma Üniversitesi Yayınları, 1985, s. 458�.


John Ross - Tarih

Yaklaşık kırk yıl boyunca Cherokee Kızılderililerinin baş şefi olan John Ross, kabile tarihinin en çalkantılı dönemlerinden birinde görev yaptı. En iyi, 1830'larda Hint Bölgesi'ne (Oklahoma) taşınma meselesiyle ilgili büyük hizip tartışmaları sırasında Cherokees'in lideri olarak hatırlanır. Uzaklaştırma karşıtı fraksiyonun lideri olarak Washington DC'de çok zaman harcadı ve hükümet yetkililerini kabilenin topraklarını garanti eden anlaşmaları desteklemeye ikna etmeye çalıştı. Doğu'da arkadaş bulmalarına rağmen, Ross ve destekçileri çabalarında engellendi. Ne Yargıtay kararları ne de kendi yiğit çabaları Pres'in karşı konulmaz gücünü durduramadı. Andrew Jackson, komşu eyalet hükümetleri ve sınırlarında toprağa aç Amerikalılar. Ek olarak Ross, federal hükümetle hileli bir çıkarma anlaşması imzalayan ve ulusun kaderini mühürleyen proremoval Ridge hizipinden evde muhalefetle karşı karşıya kaldı. Acı ve bazen kanlı hizip kavgalarından sonra, Ross kabileyi, Güneydoğu Amerika'daki anavatanlarından Tahlequah'ta başkenti olan mevcut kuzeydoğu Oklahoma'daki yeni Cherokee topraklarına zorla çıkarmalarında yönetti. Belki de kabilenin yirmi bin üyesinin dörtte biri Gözyaşı Yolu olarak adlandırılan geçitte öldü.

Göreceli bir barış ve ulusal sükunet döneminden sonra Ross, 1860'lardaki Amerikan İç Savaşı sırasında kabileyi Cherokee'nin Birliğe olan bağlılığı konusundaki gergin anlaşmazlıklar boyunca yönlendirdiğinde tekrar ulusal dikkat çekti. İsteksizce, Konfederasyon ile ittifakı kabul etti, ancak Federaller Hint Bölgesi'ni işgal ettiğinde Cherokee Ulusu'nu terk etti. Savaşın geri kalanının büyük bir bölümünü Washington DC'de Cherokees'in davasını savunarak geçirdi. Savaşın sonunda kısa bir süre için eve gelebildi, ancak Cherokee davasını bir kez daha tartışmak için başkente döndü. 1866'da orada öldü. Şef Ross'un kalıntıları Tahlequah'a iade edildi ve bir aile mezarlığına gömüldü.

Ross iki kez evlendi, ilki hakkında çok az şey bilinen ve yetişkinliğe ulaşan beş çocuğu olan bir Cherokee kadını Quatie ile ve onun Delaware Quaker kadını Mary Brian Stapler ile ölümünden sonra iki çocukları oldu. Hiçbir zaman derinden dindar olmamasına rağmen, Metodist Kilisesi'ne katıldı, ancak İç Savaş'a kadar köle sahibi olmaya devam etti. Bir tüccar ve plantasyon sahibi olarak mali açıdan başarılıydı ama asla zengin değildi ve federal hükümet politikaları ve zamanın karışıklıkları nedeniyle tekrar tekrar kayıplara uğradı. Başarısızlıklara rağmen bir başarı mirası bıraktı. Cherokee'ler kaldırıldı, ancak 1840'larda ve 1850'lerde hayati bir güç olmak için Hint Bölgesi'nde yeniden bir araya geldi. Ve 1860'lardaki bölünmelere rağmen, Cherokeeler Ross'un son günlerinde egemenliği yeniden kazandılar.

Bibliyografya

William L. Anderson, ed., Cherokee Kaldırma: Öncesi ve Sonrası (Atina: Georgia Üniversitesi Yayınları, 1991).

William G. McLoughlin, Yeni Cumhuriyette Cherokee Yeniden Doğuşu (Princeton, N.J.: Princeton University Press, 1985).

Gary E.Moulton, John Ross, Cherokee Şefi (Atina: Georgia Press Üniversitesi, 1978).

Gary E. Moulton, ed., Şef John Ross'un Belgeleri, 2 cilt (Norman: Oklahoma Press Üniversitesi, 1985).

Thurman Wilkins, Cherokee Trajedisi: Ridge Ailesi ve Bir Halkın Kırılması (Norman: Oklahoma Press Üniversitesi, 1986).

Bu sitenin hiçbir bölümü kamu malı olarak yorumlanamaz.

Tüm makalelerin ve diğer içeriğin çevrimiçi ve basılı sürümlerinde telif hakkı Oklahoma Tarihi Ansiklopedisi Oklahoma Tarih Kurumu (OHS) tarafından düzenlenmektedir. Bu, web tasarımı, grafikler, arama işlevleri ve listeleme/tarama yöntemleri dahil olmak üzere bireysel makaleleri (yazar atamasına göre telif hakkı İSG'ye) ve kurumsal (tüm bir çalışma olarak) içerir. Tüm bu materyallerin telif hakkı, Amerika Birleşik Devletleri ve Uluslararası yasalar kapsamında korunmaktadır.

Kullanıcılar, Oklahoma Tarih Kurumu'nun izni olmadan bu materyalleri indirmemeyi, kopyalamamayı, değiştirmemeyi, satmamayı, kiralamamayı, kiralamamayı, yeniden basmamayı veya başka bir şekilde dağıtmamayı veya bu materyallere başka bir web sitesinde bağlantı vermemeyi kabul eder. Bireysel kullanıcılar, Materyal kullanımlarının Amerika Birleşik Devletleri telif hakkı yasasının "Adil Kullanım" yönergeleri kapsamında olup olmadığını ve Oklahoma Tarih Kurumu'nun yasal telif hakkı sahibi olarak mülkiyet haklarını ihlal edip etmediğini belirlemelidir. Oklahoma Tarihi Ansiklopedisi ve kısmen veya tamamen.

Fotoğraf kredisi: Yayınlanmış ve çevrimiçi sürümlerinde sunulan tüm fotoğraflar Oklahoma Tarih ve Kültür Ansiklopedisi Oklahoma Tarih Kurumu'nun malıdır (aksi belirtilmedikçe).

Alıntı

Aşağıdakiler (göre Chicago Stil El Kitabı, 17. baskı) makaleler için tercih edilen alıntıdır:
Gary E. Moulton, &ldquoRoss, John,&rdquo Oklahoma Tarih ve Kültür Ansiklopedisi, https://www.okhistory.org/publications/enc/entry.php?entry=RO031.

© Oklahoma Tarih Kurumu.


John Ross, Cherokee Şefi

Anne tarafından John Ross, İskoç asıllı idi. Büyükbabası John McDonald, yaklaşık 1747'de Inverness, İskoçya'da doğdu. On dokuz yaşında bir gençken Londra'yı ziyaret ederken, Amerika'ya gelen ve macera ruhunu yakalayan bir taşralıyla tanıştı ve Charleston'a inerek ona katıldı. SC, 1766'da. Buradayken, Georgia, Augusta'da kendisini oraya çeken bir ticarethane olduğunu duydu ve katip olarak girdi. İş hayatındaki başarısı, onu Cherokeeler arasında ticareti açmak ve denetlemek için 1756'da İngiliz Hükümeti tarafından inşa edilen Eyalet sınırındaki Fort Loudon'a gönderen işverenlerine güven verdi. Bunlar, karşılıklı korunmak ve etraflarındaki avlanma alanlarını korumak için birkaç mil uzaktaki küçük kasabalarda veya köylerde yaşıyorlardı. Kısa süre sonra iş hayatına atıldı ve melez bir Cherokee olan Ann Shorey ile evlendi. Kabilede, bir şirketi kolonileştirmek, sık sık vahşi doğada kilometrelerce ilerleyip yeni bir trafik merkezi açmak adettendi. McDonald, 1770'de göçmen kolonilerden biriyle Chickamauga'ya gitti. Aynı yıl burada, "Mollie McDonald" doğdu. Birkaç yıl sonra aile, sonbaharda General Hooker'ın kahramanca yiğitliğiyle Özgürlük ve Birlik'e adanan yerin yakınındaki Lookout Vadisi'ne taşındı. 1863. Bu romantik bölgede yaşarken, yerliler arasında, aslen Sutherlandshire, İskoçya'dan olan ve Büyük Britanya ile barış ilan edildikten kısa bir süre sonra Baltimore'da bir yetim bırakan Daniel Ross, bir Bay Mayberry'ye Hawkins County, Tennessee'ye kadar eşlik etmişti. ve ticaret amacıyla kendi yaptığı düz bir tekneyle nehirden aşağı indi.

Gözetleme Dağı'nın altındaki Tennessee Nehri'nde, tekneleri yukarıya, ” Brown’s Feribotu” olarak bilinen bir noktaya inmeye zorlayan bir engel var. Hint kasabasına Siteco deniyordu. Chickasaw ülkesine giderken Ross tarafından yönlendirilen ve gemide değerli malların yanı sıra bir şef olan 'Dağ Lideri' bulunan garip geminin Siteco'ya gelişi, Cherokee yerleşiminde bir anda heyecan yarattı. ve insanlar beklenmedik tüccarların tasarımlarını araştırmak için toplandılar.

Cherokee Şefi 'Kanlı Arkadaş'ın tüm partinin katledilmesini ve mallara el konulmasını tavsiye ettiği bir istişare yapıldı. On beş mil uzakta yaşayan McDonald, yerliler üzerinde hakim bir etkiye sahip olduğu için gönderildi. Geldi ve diğer argümanların yanı sıra Ross'un kendisi gibi bir Scotchman olduğunu ve kendisine yapılan bir hakareti kişisel bir yaralanma olarak görmesi gerektiğini söyleyerek yabancılara zarar vermemelerini istedi. McDonald's'ın konuşması Cherokeelerin gazabını yatıştırdı ve tonlarını ikna edici bir şekilde değiştirdiler, orada kalmaları ve bir ticaret merkezi kurmaları için teşvikler sundular. Öneri kabul edildi.

Daniel Ross kısa süre sonra 'Mollie McDonald' ile evlendi. Kusursuz ve şeffaf dürüst bir beyefendiydi ve onu tanıyan herkesin tüm güvenini yanında taşıdı. Ayrıca, sonraki yirmi yıl veya daha uzun süre boyunca vahşi toprakların farklı bölgelerine göç etti ve dokuz çocuk babası oldu. John üçüncüydü ve 3 Ekim 1790'da Alabama'da Coosa Nehri üzerindeki Turkeytown'da doğdu. Hillstown'a dönen Lewis, orada doğdu ve şu anda onunla birlikte çalışma ve denemelerde bulundu. Daha sonra Chickamauga ve daha sonra Chattanooga, ikamet yeri oldu.

Yedi yaşlarındayken, “Yeşil Mısır Festivali”'ne katılmak için kırk mil uzaklıktaki Hillstown'a anne babasına eşlik etti. millet, kendilerini sosyal ve kamusal eğlencelere verdi. Kabile klanlara bölünmüştü ve her üye bir arkadaşı akraba olarak görüyordu ve ona konukseverlik göstermek zorunda hissediyordu ve bu nedenle her zaman yıldönümüne kadar toplanma için hazırlık yapıldı. Bu vesileyle, John'un annesi, ona nankeen'den yapılmış medeni yaşam tarzından sonraki ilk takım elbisesini giydirmişti. Klanından çocuklarla oynamaya başlar başlamaz, “beyaz çocuğa” yönelik yüksek sesli bir alay çığlığı duyuldu. Ertesi sabah, büyükannesi onu giydirirken acı acı ağladı. Sebebini sorgularken, bunun bir önceki günün deneyiminin tekrarı korkusu olduğunu öğrendi. Gözyaşları galip geldi ve patiska frak, tayt ve mokasen giyerek sevinç çığlığı atarak, kendi dilinde, "yine evde" çadırından ayrıldı. John'un babası okula gitmek için Georgia'da arazi satın aldı, onları eğitmek için oradan ayrılmak için plandan vazgeçti ve evinden altı yüz mil ve Knoxville'den on beş mil uzaklıktaki Tennessee'deki Maryville'e gitti ve bir Bay George Barbee Davis gelip çocuklarına talimat verecek. Ancak bu ayrıcalığa sahip olmak için ulusun Genel Konseyi'nden izin alması gerekir. Bazıları, beyazların gelenek ve göreneklerinden herhangi birini uygulamaya isteksiz oldukları gerekçesiyle bu uygulamaya karşı çıktı. Diğerleri, tercümanların ve aralarındaki kişilerin medeni komşularının gelişmeleri hakkında bilgi sahibi olmasının gerekliliğini savundu. Bu akıl yürütme galip geldi ve Bay Ross, Cherokee ulusuna Amerikan yerlilerinin tarihinde yeni bir dönemin başlangıcı olan ilk okulu verme onuruna sahipti.

Birkaç yıl evde kültürden sonra, John ve Lewis, oradaki popüler bir okulun avantajlarından yararlanmak için Kingston, Tennessee'ye gönderildi. John, Clark adında bir tüccara bindi ve aynı zamanda mağazasında katip olarak görev yaptı. Kingston, Virginia, Maryland ve diğer bölgelerden Nashville'e giden büyük göçmen yolundaydı ve askeri bir karakol olan South West Point'ten çok uzakta değildi. Chattanooga'da,

John'un annesi öldü ve gömüldü, onun için büyük bir kayıptı, onun danışmanı ve sürekli arkadaşıydı. Büyükbabası ona kısmi sevgisini bollaştırdı ve ölümünde ona birkaç yıldır sahip olduğu iki renkli hizmetçi bıraktı. Kingston'daki bir firmada iki yıllık bir memurluktan sonra, genç Ross eve döndü ve babası tarafından dokuz yüz mil uzaktaki Hagerstown, Md. tüm izler kaybolmuştu.

At sırtında ve arkadaşı olmadan, uzun ve yalnız yolculuğuna başladı. Geceleri sığınacak bir yer bulabildiği her yerde kamp kurdu ve yakın zamanda keşfedilen teyzenin evine güvenle ulaştı. Ona bir at vererek Tennessee'yi tekrar geçtiler ve birkaç haftalık hac yolculuğundan sonra Chattanooga'daki ıssız eve döndüler. Büyükbaba kısa bir süre sonra, Tennessee'nin güney sınırında, Georgia hattından sadece iki mil uzakta, Chickamauga Deresi kıyısında ve neredeyse sınırları içinde bulunan Cherokeeler arasındaki American Board'un ilk misyoner istasyonu Brainard'a taşındı. Chickamauga'nın kanlı savaş alanı, en yakın noktasından sadece üç mil uzakta, (Ad, Chickasaw kelimesinden türetilmiştir. Chucama, “good,” anlamına gelir ve Cherokee'nin sona ermesiyle Kah, anlamına geliyor Güzel yer.) .

Büyük Britanya ile savaş beklentisiyle, 1812'de Hükümet, Mississippi'nin batısını sömürgeleştiren Cherokee'lere hediyeler göndermeye karar verdi ve Kızılderili Ajan Albay Meigs, Amerika Birleşik Devletleri Tercümanı Riley'i görevlendirmesi için görevlendirdi. onlara. Yolculuk başladı, ancak Tennessee'nin ağzının on mil altında, Fort Massas'ta hissedilen deprem şoklarının New Madrid'deki karayı batırdığını duyan grup alarma geçti ve malları orada bırakarak geri döndü. Albay Meigs daha sonra John Ross'u ek hediyelerle gitmesi ve hepsinin Cherokee'lere teslim edildiğini görmesi için görevlendirdi. Melez John Spears, Meksikalı İspanyol Peter ve eski Cherokee Kalsachee ile babasının Noel'e inişini bırakarak tehlikeli yolculuğuna başladı.

Laurie'nin Feribotu'ndan sonra Battle Creek'te, ünlü bir denizci olan Parson Brownlow'un amcası Isaac Brown-low ile tanıştı. Ross'u küçük gemisinde, uzun ve tehlikeli yolculukta bağlı, fıçı tahtası bir gemiyken görünce, Albay Meigs'in aptal veya pervasız olduğuna, onu böyle bir zor durumda nehirden aşağı göndermeye yemin etti. Onunla seksen mil gitti ve Knoxville'in on mil yakınına kadar gitti, çılgın teknesini bir salma teknesiyle değiştirdi ve hükümetten fark için bir emir aldı ve John'un kaybetse bile daha uzağa gitmemesi gerektiğini ilan etti. geldi. Memphis yakınlarındaki Fort Pickering'de, aradığı Cherokee'lerin St. Francis Nehri'nden Dardenell'e, Arkansas'ta, o zaman 900'den fazla beyaz içermediğini öğrendi ve rotasını oraya yönlendirdi.

Tüm keşif gezisinin anlatısı, nehirlerde geçen altmış altı gün, partinin vahşi bir maceraya atılan Kızılderililer olduğunu sanan kıyılardaki yerleşimcilerin takibi, geminin enkazı, sekiz günde iki yüz millik kara yolculuğu, genellikle dizlerine kadar suda, sadece yemek için et ve gelecek Nisan'da eve dönüş, Derelerin bir salgın arifesinde savaş dansı yaptıkları haberini getirerek, bu ayrıntılar tek başına romantik bir ilgi uyandırabilirdi.

Creek savaşı, düşmanca görüşler nedeniyle kabile arasında başladı, ancak kısa süre sonra sadık beyazlara ve Cherokee'lere yöneldi. İkincisi, Tennessee birlikleriyle işbirliği yapmak için bir alay kuruldu ve Bay Ross emir subayı oldu. General White Doğu'da ve General Jackson Batı Tennessee'de komuta etti. Cherokees, Armstrong ve Strauthers iki kalesi arasındaki Turkeytown'da yoğunlaştı. Dereler yirmi beş mil içindeydi. Bir Creek mahkumu kaçmıştı ve halkına Cherokee kampı hakkında bilgi verdiğinde, artık dizginlenemezlerdi, ancak düşmanla karşılaşmak için ileri atıldılar. Kamp yerine ulaştıklarında, Jackson'ın komutasındaki General Coffee'nin orduyu bozguna uğrattığı ölümcül bir savaşın kalıntılarını buldular.

Dereler. Cherokeeler, sabahın erken saatlerinden beri elli ya da altmış mil (birçoğu yaya olarak) yürüdükten sonra, aynı gece saat 10'da Türkiye kasabasına döndüler.

27 Şubat 1814'te, dokuz yüz Creek'in cesetlerini sahada bırakan Horseshoe'daki korkunç savaşı, Fort Jackson'da dost Creekler ile Amerika Birleşik Devletleri'ni tazmin etmek için geniş bir bölgeyi güvence altına alan bir barış anlaşması izledi. Bunu yaparken, kurnaz, ilkesiz bir şef olan McIntosh, Creeks'i temsil etti ve Catharine'in üvey kardeşi Albay Brown, sınırlarını belirlemek için Misyoner İstasyonu Cherokee'deki ilk Cherokee oldu. McIntosh konferansını General Jack oğluyla çadırında yaptı ve Brown'a göre, eskinin istediği gibi, gerçekte Cherokee'lerin haklarını, Turkeytown'dan geçen yeni toprak hattını ihlal eden bir anlaşma yapıldı. Sonuç olarak, John Ross'un önde gelen bir üyesi olduğu bir delegasyon, Başkan Madison'ı beklemek ve zorluğu ayarlamak için Washington'a gönderildi. Savaş Bakanı Bay Crawford, sorunu Cherokeeler lehine kararlaştırdı.

Onların haklı taleplerini içeren bir sonraki anlaşma, sınır çizgileri kendilerine yakın olan Chickasaw'larla yapıldı. General Jackson, Cherokee iddiasına karşıydı ve Chickasaw'lara tüm iddialarını vereceğini doğruladı. Daha önce reddetmiş olmalarına rağmen, eskiye on yıl için 6000 dolarlık bir rant teklif etti, aynı miktarda kalıcı bir rant teklifini. Bu müzakere, Cherokees'in Türkiye kasabasında yapılacak bir toplantısında onaylanması şartına bağlıydı. Kızılderililer bir araya geldiler ve anlaşmayı tanımayı reddettiler ama sonunda eski Baş Pathkiller imzaladı. Aborjinlerle uğraşmanın her adımında, “kırmızı adamın beyaz adamın saygı duymak zorunda olduğu haklara sahip olmadığını” ilan eden gururlu ve bencil politikayı görebiliriz.

1816'da General Jackson, Cherokee'lerle müzakere etmek üzere yeniden görevlendirildi ve John Ross halkını temsil edecekti. Ancak herhangi bir sonuca varılmadan önce, Ross, Albay Meigs'in oğlu Timothy Meigs ile iş kurdu, mal satın almak ve onları yaya olarak Georgia hattındaki Rossville'e ulaştırmak için at sırtında Washington ve Baltimore'a gitti. Missionary Ridge'in fotoğrafı. Birkaç ay içinde Bay Meigs öldü ve Lewis Ross onun yerine ortak oldu.

Savannah'dan New York'a ve ardından Baltimore'a giden geyik derileri ve kürkleri olan uzun ve kesintili bir geçişten sonra, General Jackson'ın 1817'deki ünlü anlaşmayı hazırladığını bulmak için geri döndü. Anlaşmayı açıklamak üzere bir konsey toplanıyor, Ross bir izleyici olarak gitmeye kararlı.

Cherokee'lerin ulusal işleri, şefler tarafından ikincisiyle bağlantılı olarak atanan birkaç kasabadan gelen delegelerden oluşan bir konsey tarafından yönetiliyordu. A National Committee of sixteen, to transact business under the general super vision of the chiefs, was also a part of the administrative power of the nation.

On the way to the council referred to, which was called at their capital by Governor McMinn, who had charge of the treaty of 1817, Judge Brown, of the Committee, meeting Ross at Van’s, Spring Place, Georgia, said to him, ” When we get to Oosteanalee, I intend to put you in hell I ” When Ross objected to such a fate, not guessing the import of the apparently profane expression, Judge Brown added, that he ” intended to run him for President of the National Committee,” giving his views of the comfort of office-holding, in the language employed.

The council met in the public square. Soon after, John Ross, then twenty-seven years of age, was called in, when Major Ridge, the speaker of the council, announced, to the modest young man’s surprise and confusion, that he was elected President of the National Committee.

When the treaty came up for discussion, Governor McMinn explained it as meaning, that those who emigrated west of the Mississippi were to have lands there and those who remained came under the laws of the State, giving up to the United States there as much soil as was occupied west. Charles H. Hicks, a chief, and Ross, went into the woods alone, and, seated on a log, conferred sadly together over a form of reply to the terms of treaty as expounded. Hicks was very popular with his people, and was one of the earliest converts under the missionary labors of the Moravians. Ross made replies in opposition to the governor’s construction.

Governor McMinn made another appointment for a meeting of the chiefs, and other men of influence, at the Cherokee Agency on Highnassee River. The time arrived the firing of a cannon opened the council daily for three long weeks, McMinn hoping to wear out the patience of the Cherokees and secure the ratification of the treaty, never as yet formally granted. The result was the appointment of a delegation to Washington, of which Hicks and Ross were members, always the last resort. Mr. Monroe was President, and John C. Calhoun Secretary of War. This was in February, 1819.

Meanwhile, Governor McMinn allowed the time designated for the census to elapse without taking it, leaving the exchange of lands with no rule of limitation, while he bought up improvements as far as possible, to induce the natives to emigrate and then rented them to white settlers to supplant the Cherokees, contrary to express stipulation that the avails of the sales were to be appropriated to the support of the poor and infirm.

In this crisis of affairs it was proposed at Washington to form a new treaty, the principal feature of which was the surrender of territory sufficient in extent and value to be an equivalent for all demands past and to come disposing thus finally of the treaty of 1817. The lands lay in Tennessee, Alabama, and Georgia.

The Government also assumed the responsibility of removing all the “squatters” McMinn had introduced by his undignified and unjust management. Andrew Jackson, then Major-General in the regular army, was called upon to execute the condition of the new compact. He wrote in reply, that he had no troops to spare and said that the Cherokee Light-Horse companies should do the work. Colonel Meigs, the Indian Agent, feared the effect of employing Indians to remove the white intruders, but applied to the chiefs Hicks and Pathkiller, who consented to let them take the field. The command was given to Mr. Ross, because it was urged by Colonel Meigs that a preeminently prudent man was needed.

Colonel Meigs ordered the horsemen to simply warn the settlers to leave. Ross protested against a powerless attempt of the kind and they were reluctantly granted authority to remove those who refused to go, burning cabins and corn.

The first settlement to be purged of intruders was near the Agency, and these, at the approach of Ross with his troopers, fled. Finding a house closed, and believing the owner within prepared to resist, his men surrounded it, and the commander made an entrance down the chimney, but the object of pursuit was gone.

The Light-Horse troops, though the chieftain had been unused to military life, did their work well, necessarily marking their way with fire and ruin. At Crow Island they found a hundred armed men, who, upon being approached by messengers with peaceful propositions, yielded to the claims of Government and disbanded. In Brown’s Valley, Ross might have been seen at dead of night, Deputy Agent Williams keeping sentry at the tent-door, writing by torchlight his dispatches to General Jackson. The General sent Captain Call with a company of regulars to the Georgia frontier the latter passing round Lookout Mountain, a solitary range eighty or ninety miles long, while Ross went directly over it. Upon joining Call, Mr. Ross surrendered to him the military command, and returned to Rossville. In 1818 he was elected by Colonel Meigs to go in search of a captive Osage boy, about 190 miles distant, in Alabama. He mounted his horse and started managing his mission as detective so well, that in a few days he returned with the boy on behind, and placed him in the Brainard Mission, where he took the name of John Osage Ross.

About this time New Echota was selected for the seat of government, a town on the Oosteanalee, two miles from the spot where he was elected President of the National Committee. In 1812 the National Council was held there. “The Cherokee Phoenix,” a weekly paper, was started in 1821.

In 1823, Congress appropriated money to send commissioners to make a new treaty with the Cherokees, and secure lands for Georgia. The State had also two representatives in the delegation, to assert old claims and attain the object. They argued that the Almighty made the soil for agricultural purposes. The Cherokees replied, that, while they did not pretend to know the designs of Jehovah, they thought it quite clear that He never authorized the rich to take possession of territory at the expense of the poor. McIntosh, a shrewd Creek chief with a Cherokee wife, who had. betrayed his own people, now tried his art on his neighbors. He wrote to John Ross, offering $18,000 from the United States Com missioners for a specified amount of land, using as an argument the affair with the Creeks. Mr. Ross kept the secret till the council were assembled, then sent for McIntosh, who had pre pared an address for it and when he appeared, exposed the plot. The council reported him a traitor, and his “white-bench,” or seat of honor, was overthrown. McIntosh in alarm mounted his steed and rode eighty miles, killing two horses, it is said, in a single day. He was afterward slain by his own people, according to their law declaring that whoever should dispose of lands without the consent of the nation, should die. He was speaker of the Creek Council.

In 1827, Chiefs Hicks and Pathkiller died. John Ross was now President of the Committee, and Major Ridge speaker of council, the two principal officers of the Cherokee nation. The new constitution, similar to that of the Republic, was adopted in the follow ing manner: The council proposed ten candidates, three of which were to be elected from each district to meet in convention. Mr. Ross was one of them and the instrument, accepted then, with his warmest interest urging it, was the following year approved by the council. It became necessary to fill, till the constitution went into effect, the vacancies made by death, and John Ross and William Hicks were elected chiefs for a year

At the expiration of the term, Mr. Ross was elected Principal Chief of the nation, and George Lourey Second Chief, each to hold the office four years. The extraordinary honor has been bestowed unsought upon Mr. Ross, of reelection to the high position without an interval in the long period, to the present.

We have reached, through the career of John Ross, the lawless development of covetousness and secession in the treatment of the Cherokees by Georgia. Andrew Jackson favored the doctrine of State rights, which settled the claim of legalized robbery in the face of the constitution of the Commonwealth. This was understood before his election to the Presidency by politicians who waited upon him. He further stated, it is reported authoritatively, that he affirmed the three great measures he desired should mark his administration now, legislating the Cherokees out of the State the death of the National Bank and the extinguishment of the public debt.

We are not criticizing politically, or condemning this or any other executive officer, but stating matters of accredited history.

We need not repeat the events that followed, briefly narrated in the preceding sketch of the Cherokee nation, till it rises from suffering and banishment to power again west of the Mississippi.

When the dark and wrathful tide of secession set westward, the disloyal officials at once took measures to conciliate or frighten the Indians into an alliance with them. In regard to the Cherokees, they partially succeeded, making an alliance principally with weal thy half-breeds. The Creek chief Opotohleyohola, whose memory of past wrongs was bitter, said he must “fight the Georgians ” and he did, with the aid of loyal Cherokees, by a successful and daring attack. John Ross was consulted by Governor Ruter, of Arkansas, but evaded the question of Cherokee action in the conflict and when Colonel Solomon marched into the Indian country, the Cherokees, who before the battle of Bird Creek formed a secret loyal league, held a meeting at night, took Rebel ammunition stored near, and fought the enemy the next day relieved from the terror of Rebel rule, they hailed the Federal army with joy, and flocked to the standard of the Union. Scarcely had this loyalty been declared, before Solomon marched with recruits and all 2,200 men again out of the territory, without any apparent reason, leaving the Cherokees and the country he was to defend in a more exposed condition than before.

Park Hill, the residence of Mr. Ross, was forty miles from the road Solomon took in his retreat, for this was practically the character of the movement. Colonel Cooper, the former United States Agent, having under his command Texan s, Choctaws, Chickasaws, and Creeks, was ready to sweep down on Park Hill, where around the Chief were between two and three hundred women and children. Colonel Cloud, of the Second Kansas Regiment, while the enemy were within twenty miles, marched forty miles with five hundred men, half of whom were Cherokees, reach ing Park Hill at night. He said to Mr. Ross, “I have come to escort you out of the country, if you will go.” The Chief inquired, “How soon must I leave?” The reply was, “tomorrow morning at six o’clock.”

With a couple of camp-wagons, containing a few household effects, family pictures cut from their frames, and other valuable articles at hand, Mr. Ross, with about fifty of the whole number there, hastened toward our lines, hundreds of miles away. August 4th, 1861, he reached his brother Lewis’ place, and found his furniture destroyed and the house injured. At midnight they resumed the flight of terror, crossing Grand River, where they would have been cut off, had the enemy known their condition. The next day a courier came from Park Hill, bringing the sad tidings that the mansion of the Chief had fallen into Cooper’s hands. The work of plunder and ruin soon laid it in ruins, and the country desolate. The Cherokees were robbed of horses and everything that could be used by the Rebels. They were scattered over the plains, shelter less, famishing, and skirmishing with the enemy. Mr. Ross and his company, after weeks of perilous travel and exposure, suffering from constant fear and the elements, reached Fort Leavenworth but, as he feelingly remarked, ” the graves of the Cherokees were scattered over the soil of Missouri, Arkansas, and Kansas.”

Mr. Ross spends much of his time in Washington, watching for the favorable moment, if it shall ever come, to get the ear of the Government, and secure the attention to the wants and claims of his people, demanded alike by justice and humanity.

A public meeting was held in Concert Hall, Philadelphia, in March, 1864, which drew together an immense crowd, and was addressed by Mr. Ross ex-Governor Pollock Colonel Downing, a full-blood Cherokee, a Baptist minister, and a brave officer Captain McDaniel Dr. Brainard and others. The interest was deep and abiding, but the difficulty in the way of appeal for redress by the aborigines has ever been, the corruption, or, at best, indifference of Government officials. For, whatever the natural character of the Indian, his prompt and terrible revenge, it is an undeniable fact, as stated by Bishop Whipple in his late plea for the Sioux, referring to the massacres of 1862, that not an instance of uprising and slaughter has occurred without the provocation of broken treaties, fraudulent traffic, or wanton destruction of property. It is also true, that when kindly treated as a ward, instead of an outlaw fit only for common plunder, life and property have been safe in his keep ing. He has had no redress for injuries, no reliable protection from territorial or any other law.

Fortunately for Mr. Ross, he had a comfortable dwelling, purchased several years since, on Washington Square, Philadelphia, to which he retired in exile from his nation.

He has been twice married. His first wife, Elizabeth, was a Cherokee woman, who bore him one daughter and four sons. The former married Return John Meigs, who died in 1850 and her second husband was Andrew Ware, who was shot at his own house at Park Hill, while making a flying visit there from Fort Gibson, to which he had gone for refuge from Rebel cruelty. His boy escaped by hiding in the chimney, while the house was pillaged, and the terror-smitten wife told she would find her husband in the yard, pierced with bullets. Of the four sons, three are in the army and one a prisoner, besides three grandsons and several nephews of the Chief in the Federal ranks. Two nephews have been murdered by the enemy. Mrs. Ross died, as stated in another place, on the journey of emigration to the west, in 1839.

September 2d, 1844, Mr. Ross married Mary B. Stapler, of Philadelphia, a lady of the first respectability in her position, and possessed of all the qualities of a true Christian womanhood.1 A son and daughter of much promise cheer their home amid the severe trials of the civil war. It was a singular coincidence, that just eighteen years from the day of his marriage he returned in his flight from impending death to the Washington House, in which the ceremony was performed.

By none in the land was the President’s proclamation of freedom more fully and promptly indorsed than by Mr. Ross and the Cherokees indeed, they took the lead in emancipation. His sacrifice, so far as the commercial estimate is concerned, in slaves which had come to him from those left him by a grandfather, of whom he was a great favorite, was $50,000. Besides this, the product of three hundred acres of cultivated land, just gathered into barns, and all the rich furniture of his mansion, went into the enemy’s hands, to be carried away or destroyed, making the loss of pos sessions more than $100,000.

Chief John Ross, who, in the hope and expectation of seeing his people elevated to a place beside the English stock, cast in his lot with them in early youth, when worldly prospects beckoned him to another sphere of activity, has been identified with their progress for half a century, and is still a “living sacrifice” on the altar of devotion to his nation. His moral and religious character is unstained, his personal appearance venerable and attractive, and his name will be imperishable in the annals of our country.

Mr. Ross has labored untiringly, since his return to Philadelphia, to secure justice and relief for his suffering people.

As the last bitter cup of affliction pressed to his lips amid domestic bereavement which removed from his side his excellent companion, enemies have sought to deprive him of his office, and stain his fair fame with the charge of deception and disloyalty.

The Chief still holds his position of authority, and his good name will remain under no permanent eclipse while all true hearts will long for deliverance to his nation, and that he may live to see the day.

1 This estimable lady died with the serenity of Christian faith during the summer of 1865.

Bu site, belirli bir dönemin veya yerin kültürünü veya dilini yansıtan olumsuz klişeleri ima edebilecek bazı tarihi materyaller içermektedir. These items are presented as part of the historical record and should not be interpreted to mean that the WebMasters in any way endorse the stereotypes implied .

The History of the Indian Tribes of North America, with Biographical Sketches and Anecdotes of the Principal Chiefs, Embellished with one Hundred Portraits, from the Indian Gallery in the Department of War, at Washington, 1872


The Trail of Tears

The Indian-removal process continued. In 1836, the federal government drove the Creeks from their land for the last time: 3,500 of the 15,000 Creeks who set out for Oklahoma did not survive the trip.

The Cherokee people were divided: What was the best way to handle the government’s determination to get its hands on their territory? Some wanted to stay and fight. Others thought it was more pragmatic to agree to leave in exchange for money and other concessions. In 1835, a few self-appointed representatives of the Cherokee nation negotiated the Treaty of New Echota, which traded all Cherokee land east of the Mississippi for $5 million, relocation assistance and compensation for lost property. To the federal government, the treaty was a done deal, but many of the Cherokee felt betrayed after all, the negotiators did not represent the tribal government or anyone else. “The instrument in question is not the act of our nation,” wrote the nation’s principal chief, John Ross, in a letter to the U.S. Senate protesting the treaty. “We are not parties to its covenants it has not received the sanction of our people.” Nearly 16,000 Cherokees signed Ross’s petition, but Congress approved the treaty anyway.

By 1838, only about 2,000 Cherokees had left their Georgia homeland for Indian Territory. Başkan Martin Van Buren, çıkarma sürecini hızlandırmak için General Winfield Scott ve 7.000 asker gönderdi. Scott and his troops forced the Cherokee into stockades at bayonet point while whites looted their homes and belongings. Then, they marched the Indians more than 1,200 miles to Indian Territory. Whooping cough, typhus, dysentery, cholera and starvation were epidemic along the way, and historians estimate that more than 5,000 Cherokee died as a result of the journey.


Tarihimiz

In May 1976, John Ross started the company after recognizing a strong need for a full service landscape company in the Metroplex. At the time, most commercial building grounds were paved wastelands with maybe a few trees. That left primarily apartment developments as our target customers for the first few years. As demand for green space and pleasant working conditions took hold in the 80’s, so did demand for our services. This foresight was not just a fluke. John developed the first one-page specification format to show prospective clients what they would be receiving with their annual maintenance contracts. This same format spread throughout the Metroplex and across the country through his involvement with the American Landscape Contractors Association and is still used today.

As more upscale and complex projects were developed in the 80’s, the requirements for servicing these accounts called for greater knowledge and more professionally -rained personnel and overall service delivery systems. We hired and trained college-educated professionals to manage our growth and oversee every detail with our crews. A number of our Crew Leaders and Crew Members have nearly 30 years of employment and have been cross-trained in the many services we provide.

Our delivery system, from initial request through final service rendered, is unique, and (we feel) the best in the industry. Our Operations Manager maintains constant contact with Property and Facility Managers, and Engineers, and is directly responsible for organizing, purchasing required materials, oversight, scheduling, and managing the crews through completion. There is no in-between personnel to miscommunicate, delay, or forget our clients’ expectations.

During our growth, we have developed a conscious commitment to OSHA requirements and safety training. licensing, providing comprehensive insurance including Workers Compensation for all employees, and continued education to provide the best professional service for our clients. We invite you to click on other tabs to see the many services available, and it is our hope we will continue to be your Landscape Manager of choice.

John R. Ross, President
John’s active involvement in the landscape business started in the third grade. His assigned duty was hand-watering half of his parents’ retail garden center, each day after school. Totally involved through high school in the family business, he went on receive his BS degree in Landscape Architecture from L.S.U. in 1971.

Before moving to Dallas in 1975, he was head of the Landscape Architecture Department for Seabrook, Lithgow and Kujath Inc. in Memphis, Tennessee, a multidiscipline design firm of city planners, architects, civil engineers, and landscape architects. There he was involved in all aspects of design from concept plans to final punch lists of construction. He specifically handled site analysis, land planning, grading, irrigation and planting plans, and details such as retaining walls, lighting, walks and steps, playground equipment, signage, site furniture, parking lot layouts, tennis courts, pools and fountains, fencing and the like. After the plans and contract documents were developed, he managed the bidding process and followed up with the site inspections during the construction phases. Projects included office and retail projects, municipal facilities, single and multifamily projects, urban renewal developments, and planned community projects.

While working as a sales representative for Maintain Inc. in 1975, John recognized a strong need for a multidiscipline landscape services firm. In May of 1976, he started JRR Co. offering landscape design, construction, and maintenance. After a few years, other specialized services were added, which included licensed irrigation and licensed pest control application. As one might guess, John’s career has been completely intertwined with the business over the years. “Doing the job right the first time†has been the guiding force handed down from his parents. This has lead to heavy emphasis on the training and education of all employees, a Total Quality program, and genuine interest in helping his clients have beautiful, healthy places to live and work.

Community and trade group involvement have always been a high priority. Current or past memberships include A.L.C.A., A.S.L.A., T.A.L.C., I.F.M.A., and both Dallas and Fort Worth B.O.M.A.

While meeting the challenges of running a business with the peaks and valleys of the economy, personnel and technical changes, weather extremes and trying to grow ornamental trees and shrubs on the prairie, he still finds time for his five children and four grandchildren.


Bibliyografya

1 H.H. Keene, A Guidebook to Manuscripts in the Library of the Thomas Gilcrease Institute of American History and Art (Tulsa, OK: Gilcrease Institute, 1968),

2 Ghigooie was born about 1730 William Shorey was born about 1720 and died aboard the frigate L’Epreue on 4 June 1762, according to the ship’s log kept by Captain Peter Blake. A microfilm copy can be found in the Museum of the Cherokee

Indian Archives. Shorey’s death on the way to England left a three-member Cherokee diplomatic mission along with Ensign Henry Timberlake and Sergeant Thomas Sumter without a competent interpreter. Timberlake, who had spent three months in the Overhill country, attempted to fill the role. A British newspaper, after the Cherokee audience with King George III on 8 July 1762, noted that the interpreter was so confused that the King could ask but few questions.

3 The Shoreys’ oldest daughter Annie Shorey was born about 1746 and died on 28 1825. Annie married John McDonald (ca 1747–ca. 1824), who emigrated from Scotland to Charleston, SC, in 1766. In 1770 he was appointed assistant superintendent for Indian Affairs. Their daughter Mary Molly McDonald was born on 1 November 1770 and died in 1808.

4 See John P. Brown, Old Frontiers: The Story of the Cherokee Indians from the Earliest Times to the Date of Their Removal to the West, 1838 (Kingsport, TN: Southern Publishers, 1938), 163 In 1779 another frontier army laid waste to the Chickamauga Towns and confiscated all the supplies from McDonald’s commissary. Bickering among the troops over the division of the loot forced the army to stop at a place henceforth called Sale Creek to auction the looted property. The item that commanded the highest bid was McDonald’s prized white horse.

5 Gary Moulton, John Ross, Cherokee Chief (Athens: University of Georgia Press,

1978), 5–6. 6 Samuel Cole Williams, “Christian Missions to the Overhill Cherokees,â€

Chronicles of Oklahoma, volume 12 (March 1934), page 66.

7 Emmet Starr, History of the Cherokee Indians and Their Legends and Folklore

(Oklahoma City: The Warden Company, 1921), 410.

10 John Ross Papers. Treaty of Fort Jackson, 9 August 1814. GM4826.2.

11 Pathkiller to Cherokee Delegation, 10 January 1816, 4026.18a William C.

Crawford to Return J. Meigs, 2 March 1816, 4026.22 John Lowry to James Madison,

19 February 1816, 4026.19a Conversation between John Lowry and James Madison, 22 February 1816, 4026.17, John Ross Papers,

12 John Ross Papers. Copy of Remarks of Andrew Jackson, no date. GM4026.1978.1.

13 The 1797 date seems to have emerged in the 1950s when fundraising efforts were underway to save the historic structure. See Gary E. Moulton, John Ross, Cherokee Chief, 6.

14 John Ross to Return J. Meigs, 11 April 1817, Record Group 75, M 208, Roll 7, National Archives Gary Moulton, The Papers of Chief John Ross, vol. 1 (Norman: University of Oklahoma Press, 1985), 30.

15 John Ross to Calvin Jones, 8 December 1818, Miscellaneous Collections, Tennessee State Historical Society, Tennenesee State Library and Archives, Nashville, as published in Moulton, The Papers of Chief John Ross, 31.

16 Georgina G. DeWeese, W. Jeff Bishop, Henri D. Grissino-Mayer, Brian Parrish, and S. Michael Edwards, “Dendrchronoloigcal Dating of the The Chief John Ross House, Rossville, Georgia.†Southeastern Archaeology 31 (Winter 2012), 221–30.

17 Builders of log cabins agree that trees should be felled in early winter. Cool temperatures make for slower drying time, which reduces log cracking, and splitting. It’s also easier to haul logs over hard or frozen ground. Logs are seasoned by stacking off the ground with stickers or smaller logs in between the courses for maximum air flow around the logs and allowed to air-dry for one to two years before use.

18 The last letter from Ross with the Rossville address was to Hugh Montgomery February 23/27, 1827, Record Group 75, M 208, Roll 10 dated February 23 and Record Group 75, M 234, Roll 72, 373–374, February 27, National Archives On August 1, 1827, Ross wrote to James Barbour from his new home at the Head of Coosa, Record Group 75, M 234, Roll 72, 251-3, National Archives See also Moulton, The Papers of Chief John Ross, 129–30.

19 John Ross Papers. Resolution of National Committee and Council, 31 October 1831, GM026.99 the Constitution and Laws of the Cherokee Nation (Washington: Gales and Seaton, 1840), 6–15 22–25 33. See also Duane King, “Sequoyah or George Guess (Gist),†in Dictionary of Georgia Biography, ed. Kenneth Coleman and Stephen Gurr (Athens: University of Georgia Press, 1983), 878–880.

20 John Ross Papers. Letter from J. H. Eaton to Colonel Ward, 2 August 1830, 4026.77 Letter from John E. Wool to Cherokee People, 19 September 1836. GM4026.345.

21 Francis Paul Prucha, The Great Father: The United States Government and the American Indians (Lincoln: University of Nebraska Press, 1984), 206.

22 John Ross Papers. Note from Kooweeskoowee, no date. GM4026.3047.

23 Letter from W. W. [William Wirt] to Geo. R. Gilmer, Governor of Georgia. Concerning legal representation of Cherokees, 4 June 4 1830, 4026.71 William Wirt to John Ross, 4 June 1830, 4026.72, as cited in Mouton, The Papers of Cherokee Chief John Ross, 189-90.

24 John Ross to William Wirt June 8, 1832, Wirt Papers, Maryland Historical Society, Baltimore, as cited in Moulton, The Papers of Cherokee Chief John Ross, 244-6.

25 Samuel Rhea Gammon, Jr., The Presidential Campaign of 1832 (Baltimore: The Johns Hopkins Press, 1922) .

26 James Atkins Schackford, David Crockett: The Man and Legend (reprint ed., Westport, Connecticut: Greenwood Press, 1981), 116–17 see also Donna Akers, “Native Nations in an Age of Western Expansion, 1820–80†in American Indians American Presidents: A History, ed. Clifford Trafzer (Washington, D.C.: Smithsonian Institution Press, 2009), 76.

27 John Ross to David Crockett, 13 January 1831, Ross Papers, Newberry Library, cited in Gary Moulton, The Papers of Chief John Ross, 210-12.

28 John Ross Papers. John Ross to William H. Underwood, 22 June 1834. GM4026.152.

29 Duane H. King, The Cherokee Trail of Tears (Portland: Graphic Arts Books, 2005), 11–31.

30 In 1987, Congress designated the Cherokee Trail of Tears a National Historic Trail. At that time, the emigration routes were virtually unknown. In 1989, I was asked by the National Park Service to undertake a study of the trail routes and historic sites along the trail. I began my research with the John Ross Papers in the Gilcrease archives, which I considered to be one of the most important sources of primary material related to the forced removal of the Cherokees. Over the years, the collective research by many people has resulted in a corpus of data that has made it possible to ascertain, with a high degree of confidence, most of the routes used by seventeen Cherokee detachments during the period of Forced Removal.

31 The Papers of Winfield Scott,Record Group 75, National Archives.

32 Robert Hodsden, the physician for the Whiteley detachment, reported an even higher number. He stated that either seventy-three or seventy-four of the 875 members of the detachment died en route. His Journal “Medical Report of Dr. Robert Hodsden†is in the collection of the Five Civilized Tribes Museum in Muskogee, Oklahoma.

33 John Ross Papers. General Winfield Scott to George Lowrey, 19 June 1838. GM4026.587.

34 John Ross Papers. General Winfield Schott to John Ross, Elijah Hicks, J. Brown, E. Gunter, Sitewakee, White Path, and Richard Taylor, 25 July 1838. GM4026.603.

35 John Ross Papers. John Rossto Matthew Stokes, 5 April 1839. GM4026.728a and b.

36 John Ross Papers. Resolution for Plain of Union, 13 June 1839. GM4026.751a and b.

37 John Ross Papers. John Ross to General Matthew Arbuckle, 22 June 1839. GM4026.757.

38 John Ross Papers. Park Hill to Colonel William Weer (U. S.) 8 June 1862. GM4026.1352.

39 John Ross Papers. John Ross, Lawrenceville, NJ, to President Abraham Lincoln, 16 September 1862. GM4026.1353a, b.

40 Gary E. Moulton, John Ross, Cherokee Chief (Athens: The University of Georgia Press, 1978), 175.

41 John Ross Papers. John Ross to sister-in-law Sarah Stapler, from the steamer Iron City, five miles below Van Buren, AR. 13 August 1865. GM4027.1521.1.

42 John Ross Annual Message to the Cherokee Nation, Park Hill, 28 October 1865, Ballenger Collection, Newberry Library. Chicago. In Moulton 1985. 653-57.

43 John Ross Papers. Daniel Ross, Washington, D.C., to William P. Ross, 3 April 1866. GM4026.1878.

44 John Ross Papers. John Ross, Washington, to President Andrew Johnson, 28 June 1866.

45 John Ross Papers. John Ross, Last Will and Testament, Washington, 11 July 1866. GM4026.1884.


Learn more

› Who: National Park Service Ranger Chris Young.

› What: A free program, “‘Our Hearts Are Sickened:’ John Ross Fights for his People.”

› When: Aug. 12 from 2 to 3:30 p.m.

› Where: Chief John Ross House, Lake Avenue and Spring Street in Rossville.

In 1828, he was elected principal chief of the Cherokee Nation. The State of Georgia confiscated Ross's home at Coosa in 1830, and he moved to Red Clay, Tenn., the new center of government for the Cherokee Nation.

After gold was discovered in North Georgia, the state outlawed the Cherokee government. President Andrew Jackson authorized the Indian Removal Act in 1830. Chief John Ross and the majority opposed it, but a splinter group signed the treaty, which Congress ratified on May 23, 1836, setting the stage for the Cherokee Removal, known as the Trail of Tears.

On Nov. 14, 1838, 10 days after the last contingent of native Americans left for the West, the name of the Ross's Landing post office that had opened at Long's store the previous year was officially changed to Chattanooga.

After supervising the departure of 13 groups on the 2,200-mile overland march, Ross and his family departed on the water route. John Ross's wife, Quatie, died on the journey.

In Oklahoma, Ross was re-elected principal chief of the Cherokee and continued to serve in that capacity until his death at age 76 on Aug. 1, 1866, in Washington, D.C., where he was working on behalf of his people. He was buried at Ross Cemetery, Park Hill, Okla.

The house is the last remnant of this area's Cherokee past and has a fascinating history. When John Ross moved to Coosa, he turned it over to the Rev. Nicholas D. Scales, who was married to his niece. James Jones from Laurens County, Ga., won it in the land lottery after the Cherokee Removal and promptly sold it to Thomas G. McFarland, a surveyor, whose family occupied the structure and land for the next century.

During the Civil War, it was a hospital for both Confederate and Union forces. When the house was threatened by development in the late 1950s, citizens in the area formed the Chief John Ross House Association and saved the structure, which had fallen into disrepair, by moving it in 1963 to the other side of Poplar Springs, still on the original McFarland tract. The house became a National Historic Landmark in 1973.


Amerika Efsaneleri

Born on October 3, 1790, at Turkeytown, Alabama, John Ross was the longest-serving Principal Chief of the Cherokee Nation, a businessman, and landowner who led his people through the Trail of Tears during the Indian Removal.

John was the son of Daniel Ross, a Scotsman who had gone to live among the Cherokee during the American Revolution. His mother was also ¾ Scottish and ¼ Cherokee.

John’s father, Daniel, established a store at Chattanooga Creek near the foot of Lookout Mountain, which operated until about 1816. Determined that his children would receive a quality education, Daniel built a small school and hired a teacher. It was here that John Ross received his early education before attending another school in Kingston, Tennessee and later the Maryville, Tennessee Academy.

Though only 1/8th Cherokee, Ross was of Indian heritage through and through. Early in his life, he witnessed much brutality on the American frontier as both Indians and settlers alike were constantly raiding the Cherokee villages.

At the early age of 19, Ross was sent by U.S. Indian Agent, Return J. Meigs, on an official mission to the Western Cherokee of Arkansas in 1809. Due to his quiet and reserved manner, the mission was a success as he inspired confidence among both the Indians and the white settlers. Proving his leadership and diplomacy at an early age, he was immediately sent on another trip.

During the War of 1812, he served as an adjutant in the Cherokee regiment. Though the Cherokee fought valiantly without receiving any pay, they were still not considered to be true Americans.

A year later he fought in the Creek War of 1813-14 along with General Andrew Jackson and 1000 other Cherokee. Attaining the rank of Lieutenant, he participated in the fighting at the Battle of Horseshoe Bend against the British allied Creek Indians. On March 28, 1814, 600 Creek warriors were killed and peace was restored.

In 1815, John Ross and Timothy Meigs opened a trading post on the Tennessee River in Chattanooga that soon became known as Ross’ Landing. In addition to providing supplies at the trading post, a ferry was used to transfer merchandise and people across the river. Soon, a group of Congregationalists, descendants of the Puritans, built a mission at Ross’ Landing called the Brainerd Mission. Ross, recognizing the value of a good education, did everything that he could to help the missionaries in their effort to provide schooling for the Cherokee youth.

Viewed as astute and likable, Ross relocated to Georgia as a chosen member of the Cherokee Nation Council in 1817. In this same year, the U.S. government asked the Cherokee to cede all lands north of the Hiwassee River and to move west, despite the treaty of March 30, 1802 which guaranteed the Cherokee perpetual rights to their land.

Two years later, in 1819, Ross was elected as president of the National Cherokee Committee, a position he held until 1826. During this time, Ross, along with Major John Ridge, the speaker of the Cherokee National Council, established a capitol near present-day Calhoun, Georgia in 1825.

He then became Assistant Chief of the Eastern Cherokee, participating in the drafting of the Cherokee Constitution in 1827. The constitution was modeled after the U.S. Constitution, including a Senate and a House of Representatives. John Ross was elected Principal Chief of the Cherokee Nation in 1828, a position he would hold until his death in 1866.

Also an astute businessman, Ross was involved with a number of business ventures, owned a 200-acre farm, and owned a number of slaves.

Over the next ten years, Ross fought the white settlers who were attempting to displace the Cherokee from their lands. Fighting not with weapons, but with words, he turned to the press and the courts to support the Cherokee cause.

When gold was discovered in White County, Georgia in 1828, the state began to push even harder for the removal of the Indians. The Georgia legislature soon outlawed the Cherokee government and confiscated tribal lands. When the Cherokee appealed for federal protection, they were rejected.

Though winning several court rulings, it would make no difference as Ross’ former comrade, President Andrew Jackson authorized the Indian Removal Act of 1830.

The Jackson Administration began to put pressure on the Cherokee and other tribes to sign treaties of removal but the Cherokee rejected any proposals. However, when Jackson was reelected in 1832, some of the Cherokee believed that removal was inevitable. A Treaty Party, led by Major John Ridge, and including Stand Watie, believed that it was in the best interest of the Cherokee Nation to get the best possible terms from the U.S. government. Cautiously, Ridge began unauthorized talks with the Jackson administration.

However, Chief John Ross and the majority of the Cherokee people remained adamantly opposed to removal. In 1832, Ross canceled the tribal elections and the Council impeached Ridge, and a member of the Ridge Party was murdered. The “Treaty Party” responded by forming their own council, which represented only a small minority of the Cherokee people. Both the Ross government and the Ridge Party sent independent delegations to Washington.

In the end, 500 of the Cherokee (out of thousands) supported a treaty to cede the Cherokee lands in exchange for $5,700,000 and new lands in Indian Territory (now Oklahoma). Though the actions were repudiated by more than nine-tenths of the tribe and was not signed by a single elected tribal official, Congress ratified the treaty on May 23, 1836.

Chief Ross and the Cherokee National Council maintained that the document was a fraud and presented a petition with more than 15,000 Cherokee signatures to congress in the spring of 1838. Other white settlers also were outraged by the questionable legality of the treaty. On April 23, 1838, Ralph Waldo Emerson appealed to Jackson’s successor, President Martin Van Buren, urging him not to inflict “so vast an outrage upon the Cherokee Nation”. Ama olmak değildi.

Soon, the Cherokee were forced to move to Indian Territory on what would become known as the Trail of Tears. Along the 2,200 mile journey, road conditions, illness, cold, and exhaustion took thousands of lives, including Chief John Ross’ wife Quatie. Though the federal government officially stated some 424 deaths, an American doctor traveling with one the party estimated that 2,000 people died in the camps and another 2,000 along the trail. Other estimates have been stated that conclude almost 8,000 of the Cherokee died during the Indian Removal.

Once the tribe was relocated to a site near present-day Tahlequah, Oklahoma, John Ross was re-elected Principal Chief. Major Ridge was killed the same day for violating the law forbidding the unauthorized sale of property. Soon, land was set aside for schools, a newspaper, and a new Cherokee capital.

During the Civil War, the Cherokee aligned themselves with the Confederacy, a declaration that repudiated any treaties that had been formerly signed with the Federal Government.


John Ross - History

Resistance to Removal

There were small pockets of opposition to the removal of Cherokees in Georgia and occasionally groups of people, such as the Quakers and abolitionists, championed Indian rights. In a petition to Congress in 1830, women from Steubenville, Ohio used their only political right - the right of petition - to protest the Cherokee removal and to argue in favor of Native American natural rights. Their petition was ignored.

In a farewell letter to the American people in 1832, George Harkins, a Choctaw leader, denounces the evils of the removal policy.

McKenney & Hall. "John Ross, a Cherokee chief / drawn, printed & coloured at the Lithographic & Print Colouring Establishment." Daniel Rice & James G. Clark, c 1843. Prints and Photographs Division, Library of Congress.

John Ross, the principal Cherokee chief, was a leading opponent of Indian removal.

Born on October 3, 1790, Ross' Cherokee name was Tsan-Usdi, which means Little John. He became Chief of the United Cherokee Nation.

Ross made repeated trips to Washington as a representative of the Cherokee people, and he even successfully argued the tribe's case before the Supreme Court. The Supreme Court ruled in favor of the Cherokee people, but President Andrew Jackson refused to send troops to protect the American Indians on their homeland.

In 1836, Chief John Ross submitted a memorial and protest to Congress, declaring that the treaties that supposedly justified Cherokee removal had been obtained by fraud.


Article: The Life and Times of Principal Chief John Ross

The Cherokee Delegation to the Seminole in 1837 was a diplomatic mission to prevent the massacre of a kindred warrior people whom the United States government viewed as defiant terrorists. Furthermore, it was an attempt to create stronger ties with the U. S. government. During this period the Cherokee Nation was fighting against removal to Indian Territory.